روشی برای زنده ماندن در امتحانات نهایی

روشی برای زنده ماندن در امتحانات نهایی

اردیبهشت ماه است و یکماه تا امتحانات مدرسه باقی مانده است و نه یکسال! در این مقاله کارهایی که در این ماه پایانی باید انجام دهید تا امتحانات خرداد را بترکونید!! براتون قدم به قدم توضیح خواهم داد.

اگر یک ماه مانده به امتحانات نهایی داری این متن را می‌خوانی، یعنی یا دانش آموز خیلی منظم و با برنامه‌ای هستی، یا مثل ۹۰ درصد بقیه، تازه چند روزی است فهمیدی تقویم امتحانی روی دیوار اتاقت دروغ نمی‌گفته! مهم نیست جزو کدام دسته‌ای. یک ماه زمان خوبی است. نه آنقدر کم که ناامید شوی، نه آنقدر زیاد که ول کنی به هفته آخر…………

اول: یادت باشد مغزت یخچال نیست!!!!

خیلی از بچه‌ها فکر می‌کنند خواندن برای امتحانات مدرسه یعنی رفتن توی اتاق و زل زدن به کتاب!! تا محتوا مثل ماست توی یخچال بماند!!!

اما مغز اینطور کار نمی‌کند. از نظر بهترین مشاوران تحصیلی ایران ،مغز مثل یک باشگاه ورزشی است. اگر هر روز نروی و فشار نیاوری، هیچ عضله‌ای ساخته نمی‌شود. پس اولین روش: تکرار هوشمند، نه حجم گرایی.

روشی برای زنده ماندن در امتحانات نهایی

قدم اول: برای شروع، هر فصل را به سه بخش تقسیم کن:

بخشی که بلدی (این را فقط مرور کن)

·بخشی که نصفه‌نیمه بلدی (این را تمرین کن)

بخشی که اصلاً نمی‌فهمی (اینجا باید تقلب نکنی!، برو سراغ معلم یا دوست زرنگ تا مثل یک کاتالیزر آموزش را سریع برات انجام بدهد)

قدم دوم : روش قورباغه‌خوری!!: بزرگترین کار را اول صبح انجام بده

اگر از درس فیزیک یا ریاضی یا عربی وحشت داری، آن را بگذار برای ساعت اول صبح که مغزت هنوز خسته نشده. بیشتر بچه‌ها عکس این کار را می‌کنند: اول سراغ درس ساده و دوست‌داشتنی می‌روند تا حالشان خوب بیاید، بعد که انرژی رفت، می‌شینند پای درس سخت و زل می‌زنند به صفحه. نتیجه صفر.

آفرین پسر و دختر باهوش من بزن قدش!! درس سختی که ازش فرار می‌کنی، همان را اولین کار صبح نابود کن. بیست دقیقه هم شده، فقط شروع کن. بعد از آن، بقیه روز را با آرامش بیشتری می‌خوانی.

قدم سوم : تکنیک «بگو به دیوار!!» برای درس‌های حفظی:

در تاریخ، دینی، جامعه‌شناسی و زبان، بلند بلند درس را برای خودت توضیح بده. طوری که انگار داری به یک همکلاسی غایب درس می‌دهی. وقتی مجبور باشی با کلمات خودت چیزی را بگویی، تازه می‌فهمی واقعاً یاد گرفتی یا فقط چشمت متن را دیده. این روش را هر روز برای بیست دقیقه انجام بده، معجزه می‌کند.

قدم چهارم : حل سوالات سال‌های گذشته این بخش را از ته دل جدی بگیر (مهمترین قسمت دوران جمعبندی هست!!!)

حالا برسیم به مهم‌ترین چیزی که خیلی از دانش‌آموزها یا انجامش نمی‌دهند یا اگر هم انجام می‌دهند، غلط انجام می‌دهند. حل سوالات امتحانات نهایی(یا داخلی) سال‌های قبل، نه یک کار اضافی است، نه یک کار تشریفاتی. این یعنی تو داری نقشه راه طراح سوال را می‌خوانی.

یک واقعیت تلخ و شیرین: طراح‌های سوال نهایی و کلا معلمها!! هم آدم‌های تنبلی هستند!! آنها معمولا از یک بانک سوال تکراری استفاده می‌کنند. اگر تو ده دوره قبل را حل کنی، متوجه می‌شوی حدود 70 درصد سوالات، یا عیناً یا با تغییر عدد و کلمه، تکرار شده‌اند. بقیه هم از همان الگوها پیروی می‌کنند.

بیشتر بخوانید:

بهترین دبیران فیزیک برای امتحان نهایی

پس برنامه ات را به این شکل بچین:

از همين امروز برنامه یک ماهه ات را شروع کن. نه هفته آخر.

هفته اول یک ماهه، بعد از اینکه هر فصل را تمام کردی، برو سراغ سوالات مربوط به همان فصل از سال‌های قبل. حتی اگر فقط ۵ تا سوال باشد.

اشتباهاتت را قرمز خط بزن. بعد ببین اصلاً مشکل کجاست: بلد نبودی؟ عجله کردی؟ صورت سوال را بد خواندی؟ هر کدام را جداگانه یادداشت کن. هفته بعد دوباره همان سوال غلط را حل کن.

از همه مهم‌تر: خودت را جای طراح سوال بگذار. بعد از حل سه دوره، ببین معمولاً از هر مبحث چه شکلی سوال می‌آید. گاهی طراح‌ها آنقدر تنبل هستند که عین جمله کتاب را می‌آورند و بعد می‌گویند «به نظر شما…» این یعنی تو باید جمله کتاب را حفظ باشی، نه فقط مفهوم را…………………………………

برای هر درس، یک دفترچه مجزا درست کن (یا برگه A4 بزن به هم) و توی آن، فقط سوالات سال‌های قبل را جواب بده. با خط خودت، با استدلال خودت.

هفته آخر هم که شد، کل سوالات هشت سال اخیر را مثل امتحان واقعی بزن. تایمر بگذار، موبایل را بگذار بیرون اتاق، کتاب را ببند. بعد از زدن سوالات، خودت را نمره بده. هر جا نمره نیاوردی، آن مبحث را یکبار دیگر از کتاب بخوان نه از جزوه ات………………

شکستن زمان: خیلی کوتاه، خیلی متمرکز

بچه ها یادتون باشه مغز انسان بدون تمرین، حداکثر ۲۵-۳۰ دقیقه می‌تواند عمیقاً روی یک موضوع متمرکز بماند. پس زمان را به بازه‌های ۲۵ دقیقه‌ای تقسیم کن و بین هر بازه، ۵ دقیقه کامل از جایت بلند شو. آب بخور. راه برو. به پنجره نگاه کن. این روش را «نفس‌گیری بین هجوم‌ها» بنام.

خطر بزرگ: غرق شدن در جزوه

اگر فقط جزوه بخوانی و کتاب درسی را ورق نزنی، وسط امتحان غافلگیر می‌شوی. چون سوالات نهایی مستقیم از متن کتاب می‌آیند. یک قانون بگذار: هر روز نیم ساعت فقط کتاب

درسی بخوان بدون هیچ جزوه و نتبرداری.

پنجره آخر: شبیه‌سازی جهنمی

همان‌طور که گفتم، هفته آخر را به آزمون‌های جامع از سوالات سال‌های قبل اختصاص بده. اما یک نکته ظریف: در این شبیه‌سازی، حتی طرز نشستن و نوشتن را هم مثل جلسه امتحان انجام بده. با خودکار آبی، پشت برگه امتحانی معمولی. اگر عادت کنی در شرایط استرس‌زا سوال حل کنی، روز امتحان اصلی استرسی نخواهی داشت چون انگار بیست بار قبلش تمرین کرده‌ای.

فراموش نکن: خواب و خوراک جزو روش درس خواندن است

اگر شب امتحان فقط سه ساعت خوابیده باشی، تمام زحمت یک ماه را ریختی دور. مغز در خواب اطلاعات را دسته‌بندی و ذخیره می‌کند. کمبود خواب یعنی هدر دادن درس خواندن. همچنین صبح امتحان حتماً صبحانه بخور. مغزت با قند خون صفر کار نمی‌کند.

حرف آخر: تقلب نکن، اما هوشمندانه فراموش کن……………………………….

تقلب کردن مثل خوردن فست فود است: زود جواب می‌دهد ولی آخرش پشیمانی می‌آورد. اما فراموش کردن را یاد بگیر. اگر چیزی یاد گرفتی و یک روز بعد یادت رفت، عادی است. دانش‌آموز حرفه‌ای فرقش با بقیه این است که مرورهای کوتاه را در برنامه‌اش می‌گذارد. یک جدول بکش: روز اول بخوان، روز دوم مرور کن، بعد روز چهارم دوباره، بعد روز هشتم، بعد روز شانزدهم. این یعنی چهار بار مرور در یک ماه. کار زیادی نیست ولی نتیجه‌اش نمره بیست است.

حالا برگرد به اول متن. یک ماه یعنی حدود ۱۲۰ ساعت مطالعه مفید اگر هر روز چهار ساعت بخوانی. برای پوشاندن کل کتاب‌های نهایی، همین کافی است. نه کم است، نه زیاد. دقیقاً به اندازه. فقط باید یک کار را از همین الان شروع کنی: برو سوالات سال قبل را دانلود کن و اولین فصل را جواب بده. بقیه راه خود به خود باز می‌شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگو شرکت کنید؟
نظری بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *